Toen iedereen naar de problemen keek, zag niemand het kind

HOOFDDORP – Voor veel jonge mantelzorgers is zorgen voor een ouder geen bewuste keuze, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het dagelijks leven. Al op jonge leeftijd dragen zij verantwoordelijkheden die verder gaan dan wat je van een kind zou verwachten.

Karin werd op haar tiende mantelzorger voor haar moeder. Na de scheiding raakte haar moeder in een depressie. Vanaf haar elfde werden zij dakloos. In die periode kregen zij onder meer hulp via het Leger des Heils en verbleven zij ook enige tijd bij haar oom. Terwijl de mentale gezondheid van haar moeder verder achteruitging, bleek het vinden van een woning een grote uitdaging. Na vier maanden kregen zij een flexwoning en negen maanden later verhuisden zij met een urgentieverklaring naar een woning in Hoofddorp.

In deze reportage vertelt Karin over haar ervaringen als jonge mantelzorger, haar contact met jeugdzorg en waar zij de kracht vandaan haalde om door te gaan. Ook blikt ze terug op hoe deze periode haar jeugd heeft beïnvloed.